Informacja o ciasteczkach

Aktualności
"Od powietrza, głodu, ognia i wojny..." - Dni Krzyżowe 2013 (FOTO)
Wpisany przez ks. Tomasz   
Środa, 08 Maj 2013 20:00

Poniedziałek, wtorek i środa przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego stały się dla naszych parafian okazją, aby procesyjnie udać się do przydrożnych krzyży na modlitwę o urodzaje.

Tradycja dni błagalnych (krzyżowych, tzw. litaniae minores) pochodzi z Galii (Francja). Dni te zostały ustanowione przez bp. Memerta z Vienne, a zatwierdzone przez Synod w Orleanie (511 r.). Określenie litaniae minores pojawia się jednak dopiero w X w. Modlono się wówczas o urodzaje, obfite plony i ich zachowanie wraz z ludźmi od klęsk żywiołowych. Zwyczaj został przejęty przez Rzym za Leona III (VIII/IX w.), rzymskie księgi liturgiczne odnotowują je w XIII w., ale dopiero po reformie mszału za papieża Piusa V w 1570 roku znajdują one swoje miejsce w mszale. Tylko w Polsce dni te nazywamy Dniami krzyżowymi, gdyż procesje te obrały za kierunek krzyże stojące w polu, przy których odprawiano nabożeństwa błagalne.

Kościół w Dni Krzyżowe oraz w Suche Dni (czyli Kwartalne Dni Modlitw) zanosi błagania do Boga o obfite plony ziemi i pracy ludzkiej oraz o zaspokojenie potrzeb człowieka, a nadto dziękuje Mu za otrzymane z jego rąk dobrodziejstwa (ONRLK nr 45). W poniedziałek odprawia się msze z wotywy w okresie zasiewów, we wtorek - o uświęcenie pracy ludzkiej, zaś w środę za głodujących.

fot. xtnowak, Patrycja Łuszcz

 
Śpiewane Słowo Boże (WIDEO)
Wpisany przez admin   
Poniedziałek, 29 Kwiecień 2013 08:02

Zapraszamy do wysłuchania piosenek wykonywanych przez ks. Roberta i ks. Tomasza w minioną niedzielę. 

Ave Maryja:

Jeśli kochasz:

Olśnienie (Jesteś, Panie, światłem wiary) - prapremiera:

Nasze plany i nadzieje:

Zmartwychwstał Pan:

O Ty, co mieszkasz sam:

 
Śpiewane Słowo Boże (FOTO)
Wpisany przez admin   
Niedziela, 28 Kwiecień 2013 19:50

W naszej parafii gościł dziś ks. Robert Żwirek - wykładowca śpiewu w naszym sosnowieckim seminarium duchownym.

Ks. Robert wygłosił Słowo Boże o Jezusowej miłości, która dotyka każdego człowieka. Podczas każdej Mszy św. razem z ks. Tomaszem zaśpiewał piosenki ze swoich płyt. Na początek zapraszamy do obejrzenia kilku fotografii z dzisiejszego dnia, a jutro będzie można zobaczyć filmy z piosenkami.

fot. Patrycja Łuszcz (obchodząca dzisiaj urodziny)

 
Informacja o cookies
Wpisany przez ks. Tomasz   
Czwartek, 25 Kwiecień 2013 21:47

Nasza strona używa cookies do celów statystycznych. Korzystanie z niej wiąże się z wyrażeniem zgody na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Można zmienić ustawienia w przeglądarce tak, aby nie pobierała ona ciasteczek.

Strona nie zbiera automatycznie żadnych informacji poza informacjami zawartymi w plikach cookies.

Pliki cookies, powszechnie znane jako ciasteczka, to niewielkie informacje tekstowe, które wysyłane są przez serwer internetowy i zapisywane zazwyczaj na dysku twardym po stronie użytkownika. Pliki cookies używane są w przypadku liczników, sklepów internetowych, sond, stron wymagających logowania, reklam i monitorowania aktywności odwiedzających.

Jeśli nie zgadzasz się na przechowywanie pików cookies, możesz całkowicie zablokować te pliki zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Poniżej instrukcje do poszczególnych przeglądarek:

- Google Chrome: Menu→ Ustawienia→ Pokaż ustawienia zaawansowane→ Prywatność→ Ustawienia treści→ Pliki cookie (to można wybrać dowolnie: usuwanie plików cookie, domyślne blokowanie plików cookie, domyślne zezwalanie na pliki cookie, domyślne zachowanie plików cookie i danych stron do zamknięcia przeglądarki, określanie wyjątków plików cookie z konkretnych witryn lub domen)

- Internet Explorer 6.0 i 7.0: Menu→ Narzędzia→ Opcje internetowe→ Prywatność→ Witryny- suwakiem ustawiamy poziom, po czym zatwierdzamy zmianę przyciskiem OK.

- Mozilla Firerox: Narzędzia→ Opcje→ Prywatność- uaktywnić pole Program Firefox: „będzie używał ustawień użytkownika” (o plikach cookies decyduje kliknięcie - lub nie - pozycji Akceptuj ciasteczka).

- Opera: Menu→ Ustawienia→ Preferencje→ Zaawansowane→ Ciasteczka (o plikach cookies decyduje kliknięcie - lub nie - pozycji Akceptuj ciasteczka).

- Safari: Menu→ Preferencje→ Bezpieczeństwo (wybrać poziom bezpieczeństwa w obszarze „Akceptuj pliki cookie”).

 
Módl się o nowe powołania (WIDEO)
Wpisany przez admin   
Środa, 24 Kwiecień 2013 13:24

„Powołania znakiem nadziei opartej na wierze” – pod takim hasłem obchodzony jest od minionej Niedzieli Dobrego Pasterza Tydzień Modlitw o Powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego.

Rozwój powołania ma miejsce w seminarium duchownym. Po sześciu latach nadchodzi czas święceń, które rozpoczynają wypełnianie przez księdza misji Chrystusa-Dobrego Pasterza. Do zobrazowania uwieńczenia seminaryjnych przygotowań do kapłaństwa niech posłuży film przedstawiający błogosławieństwo kapłana przez rodziców tuż przed pierwszą uroczyście odprawioną Mszą św.:

– Pragniemy w tym szczególnym czasie tygodnia modlitw o powołania złożyć dziękczynienie za niepojęty dar Bożej łaskawości, jaki jest wpisany w każde ludzkie powołanie. To w nim wyraża się ogrom Bożej miłości, jaka leży u podstaw ludzkich wyborów, szacunku dla odwiecznego Bożego dobra i obietnicy zwycięskiej mocy Ducha Świętego – podkreśla bp Marek Solarczyk, delegat Episkopatu ds. powołań.

Jak podkreśla ks. dr Marek Dziewiecki, duszpasterz krajowy powołań, pierwszym powołaniem człowieka jest powołanie do przyjęcia daru człowieczeństwa, z wdzięcznością wobec Stwórcy, który uczynił nas na Swoje podobieństwo. Drugie jest powołanie do świętości, czyli do bycia człowiekiem w tej najpiękniejszej wersji. Dopiero trzecie jest powołanie konkretne, do realizowania świętego człowieczeństwa w małżeństwie i rodzinie, w kapłaństwie lub życiu konsekrowanym. – W rodzinach i w parafii powinniśmy pomagać młodym w dojrzewaniu do decyzji powołaniowej – zaznacza ks. Dziewiecki

Warto dodać, że do kapłaństwa w seminariach duchownych i zakonnych przygotowuje się obecnie ponad 4,2 tys. mężczyzn, a do złożenia ślubów zakonnych 501 kobiet.

Jednak bp Marek Solarczyk przestrzega, by na powołania nie patrzeć jedynie przez pryzmat statystyk. „Pamiętajmy, że to jest dzieło Bożego Ducha i bez względu na to, czy statystyki wprawią nas w euforię, czy po ludzku nas przygnębią, to jest niesamowity znak, że trzeba tę intencję modlitw nieustannie nosić w swoim sercu, trzeba ją przywoływać, trzeba ją kierować do Boga – podkreślił bp Solarczyk. – Wtedy uruchamiamy niesamowitą przestrzeń Bożego działania”.

Liczba powołań w Polsce utrzymuje się na podobnym poziomie co rok, czy dwa lata wcześniej, ale można zaobserwować tendencję spadkową, szczególnie w odniesieniu do kleryków na pierwszym roku seminarium.

 
Wigilia Paschalna 2013 (FOTO)
Wpisany przez ks. Tomasz   
Niedziela, 31 Marzec 2013 19:44

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z Wigilii Paschalnej

fot. Patrycja Łuszcz

 
Adoracja nocna i błogosławieństwo pokarmów 2013 (FOTO)
Wpisany przez ks. Tomasz   
Niedziela, 31 Marzec 2013 13:37

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z adoracji przygotowanej przez młodzież i sobotniego błogosławieństwa pokarmów na stół wielkanocny.

fot. Patrycja Łuszcz

 
Ciemnica i Grób Pański 2013 (FOTO)
Wpisany przez ks. Tomasz   
Sobota, 30 Marzec 2013 14:43

 

Prezentujemy galerię zdjęć tegorocznej dekoracji Ołtarza Wystawienia (tzw. Ciemnicy) i Grobu Pańskiego. Poniżej tekst starożytnej homilii na Wielką Sobotę:

"Co się stało? Wielka cisza spowiła ziemię; wielka na niej cisza i pustka. Cisza wielka, bo Król zasnął. Ziemia się przelękła i zamilkła, bo Bóg zasnął w ludzkim ciele, a wzbudził tych, którzy spali od wieków. Bóg umarł w ciele, a poruszył Otchłań.

Idzie, aby odnaleźć pierwszego człowieka, jak zgubioną owieczkę.

Pragnie nawiedzić tych, którzy siedzą zupełnie pogrążeni w cieniu śmierci; aby wyzwolić z bólów niewolnika Adama, a wraz z nim niewolnicę Ewę, idzie On, który jest ich Bogiem i synem Ewy.

Przyszedł więc do nich Pan, trzymając w ręku zwycięski oręż krzyża. Ujrzawszy Go praojciec Adam, pełen zdumienia, uderzył się w piersi i zawołał do wszystkich: "Pan mój z nami wszystkimi!" I odrzekł Chrystus Adamowi: "I z duchem twoim!" A pochwyciwszy go za rękę, podniósł go mówiąc: "Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

Oto Ja, twój Bóg, który dla ciebie stałem się twoim synem. Oto teraz mówię tobie i wszystkim, którzy będą twoimi synami, i moją władzą rozkazuję wszystkim, którzy są w okowach: Wyjdźcie! A tym, którzy są w ciemnościach, powiadam: Niech zajaśnieje wam światło! Tym zaś, którzy zasnęli, rozkazuję: Powstańcie!

Tobie, Adamie, rozkazuję: Zbudź się, który śpisz! Nie po to bowiem cię stworzyłem, abyś pozostawał spętany w Otchłani. Powstań z martwych, albowiem jestem życiem umarłych. Powstań ty, który jesteś dziełem rąk moich. Powstań ty, który jesteś moim obrazem uczynionym na moje podobieństwo. Powstań, wyjdźmy stąd! Ty bowiem jesteś we Mnie, a Ja w tobie, jako jedna i niepodzielna osoba.

Dla ciebie Ja, twój Bóg, stałem się twoim synem. Dla ciebie Ja, Pan, przybrałem postać sługi. Dla ciebie Ja, który jestem ponad niebiosami, przyszedłem na ziemię i zstąpiłem w jej głębiny. Dla ciebie, człowieka, stałem się jako człowiek bezsilny, lecz wolny pośród umarłych. Dla ciebie, który porzuciłeś ogród rajski, Ja w ogrodzie oliwnym zostałem wydany Żydom i ukrzyżowany w ogrodzie.

Przypatrz się mojej twarzy dla ciebie oplutej, bym mógł ci przywrócić ducha, którego niegdyś tchnąłem w ciebie. Zobacz na moim obliczu ślady uderzeń, które zniosłem, aby na twoim zeszpeconym obliczu przywrócić mój obraz.

Spójrz na moje plecy przeorane razami, które wycierpiałem, aby z twoich ramion zdjąć ciężar grzechów przytłaczających ciebie. Obejrzyj moje ręce tak mocno przybite do drzewa za ciebie, który niegdyś przewrotnie wyciągnąłeś swą rękę do drzewa.

Snem śmierci zasnąłem na krzyżu i włócznia przebiła mój bok za ciebie, który usnąłeś w raju i z twojego boku wydałeś Ewę, a ta moja rana uzdrowiła twoje zranienie. Sen mej śmierci wywiedzie cię ze snu Otchłani. Cios zadany Mi włócznią złamał włócznię skierowaną przeciw tobie.

Powstań, pójdźmy stąd! Niegdyś szatan wywiódł cię z rajskiej ziemi, Ja zaś wprowadzę ciebie już nie do raju, lecz na tron niebiański. Zakazano ci dostępu do drzewa będącego obrazem życia, ale Ja, który jestem życiem, oddaję się tobie. Przykazałem aniołom, aby cię strzegli tak, jak słudzy, teraz zaś sprawię, że będą ci oddawać cześć taką, jaka należy się Bogu.

Gotowy już jest niebiański tron, w pogotowiu czekają słudzy, już wzniesiono salę godową, jedzenie zastawione, przyozdobione wieczne mieszkanie, skarby dóbr wiekuistych są otwarte, a królestwo niebieskie, przygotowane od założenia świata, już otwarte"

 
Wielki Piątek 2013 (FOTO)
Wpisany przez ks. Tomasz   
Sobota, 30 Marzec 2013 05:16

 

DZIEŃ MĘKI I ŚMIERCI CHRYSTUSA

Kościół w Wielki Piątek rozmyśla nad męką swojego Pana i Oblubieńca, adoruje krzyż, wstawia się do Boga za zbawienie całego świata. Chrześcijanie zachowują post (tylko jeden posiłek do syta) i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Według dawnej tradycji Kościoła, tego dnia nie sprawuje się Eucharystii. Centralnym momentem dnia jest Liturgia Męki Pańskiej, która w naszej parafii była sprawowana od godz. 19.00.

Kiedy stajemy wobec Krzyża, na którym Jezusa Chrystus oddał życie za zbawienie świata, milczenie wydaje się bardziej stosowne od słowa. Dlatego liturgia Wielkiego Piątku jest pełna powagi, skupienia i ciszy. A swoją pełnię znajduje w adoracji Krzyża. Kiedy celebrans podnosi odsłonięty Krzyż, Kościół milknie. Cisza staje się modlitwą. Przestajemy modlić się językiem. Patrzymy i zaczynamy modlić się sercem.

CISZA STAJE SIĘ MODLITWĄ

Wszystko zaczyna się nietypowo. Ministranci i kapłani wychodzą w ciszy do ołtarza. Nie poprzedza ich dzwonek, nie śpiewa się żadnej pieśni. Słychać tylko ich kroki. Po dojściu do ołtarza kapłan nic nie mówi. Po prostu pada na twarz. Wszyscy obecni w Kościele klękają. Wobec zbawczej śmierci Jezusa wszelkie słowa są nieodpowiednie. W tej chwili cisza mówi znacznie więcej. Dziś wspominamy zbawczą mękę i śmierć Bożego Syna, Jezusa Chrystusa. W Jego ranach jest nasze zdrowie...

LITURGIA SŁOWA

Chwilę później, po krótkiej modlitwie rozpoczyna się Liturgia Słowa. Pierwsze czytanie to tekst z Księgi proroka Izajasza. Kilka wieków przed wydarzeniami dziś wspominanymi ten prorok mówił o nich wskazując, że Mesjasz będzie cierpiał za nasze grzechy. W drugim czytaniu, z listu do Hebrajczyków, jego autor przypomina nam, że naszemu Arcykapłanowi znany jest nasz ludzki los, bo sam został okrutnie doświadczony. I przez Jego posłuszeństwo dokonało się nasze zbawienie. Ewangelia natomiast - dziś opowiadanie o męce Pana Jezusa według św. Jana - przypomina nam dokładnie tamte wydarzenia... Po homilii w bardzo uroczystej modlitwie wstawienniczej Kościół poleca Bogu siebie i cały świat, wyrażając w ten sposób pragnienie samego Chrystusa: aby wszyscy byli zbawieni. Szczególnie przejmujące są modlitwy o jedność chrześcijan, prośba za niewierzących i za Żydów.

ADOROWAĆ BOGA

Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża. Od dwóch tygodni wszystkie krzyże w kościele były zasłonięte. Dziś ukazuje się je na powrót wiernym. Kapłan bierze zasłonięty krzyż, odsłania górną jego część i śpiewa: "Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata", a wszyscy odpowiadają: "Pójdźmy z pokłonem" i padają na kolana. Po chwili ciszy kapłan odsłania kolejną część krzyża i znów ukazuje nam krzyż na którym zawisł Zbawiciel świata. A my znowu klękamy oddając cześć Temu, który za nas poniósł tę straszną i hańbiącą śmierć. Po chwili kapłan powtarza te same słowa pokazując nam już cały krzyż. A my klęcząc wielbimy naszego Zbawiciela. Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia. Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni.

Adoracja jest dzisiaj najbardziej właściwą postawą ludzi wierzących. Podchodzimy do Krzyża, aby adorować. Aby adorować Chrystusa Pana, aby adorować Jego święte rany, w których jest nasze zdrowie. Aby adorować Miłość, która nie oszczędziła siebie. Aby adorować Boga, który nie opuścił zagubionego człowieka, ale własnego Syna posłał, aby w Nim nas odzyskać. Od tej chwili aż do Wigilii Paschalnej krzyż jest najważniejszym punktem w kościele. Przyklęka się przed nim, tak, jak normalnie przyklęka się przed Najświętszym Sakramentem.

KOMUNIA ŚWIĘTA I PROCESJA

Po adoracji Krzyża z ciemnicy przynosi się Najświętszy Sakrament i wiernym udziela się Komunii. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu. Zwyczaj budowania grobu wywodzi się z Jerozolimy, gdzie wierni gromadzili się w kolejnych miejscach, związanych z męką Chrystusa - aż po miejsce pośmiertnego spoczynku. Udokumentowane ślady istnienia tego obrzędu w Polsce pochodzą z XIII wieku; znany jest on również w Austrii i w Bawarii. Początkowo w grobie składano krzyż przykryty czerwonym ornatem; w latach późniejszych umieszczano tam figurę Jezusa. Najistotniejsze jest wszakże wystawienie monstrancji z Hostią, okrytej białym, przezroczystym welonem. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję: "Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów".

fot. Patrycja Łuszcz

 
Wielki Czwartek 2013 (FOTO)
Wpisany przez ks. Tomasz   
Czwartek, 28 Marzec 2013 22:35

USTANOWIENIE SAKRAMENTÓW KAPŁAŃSTWA I EUCHARYSTII

W Wielki Czwartek w parafiach odprawia się tylko jedną, wieczorną Mszę św. Jest to tzw. Msza Wieczerzy Pańskiej. W czasie tej Mszy liturgia słowa przypomina przekazane Mojżeszowi Boże zalecenia, dotyczące przygotowania pierwszej uczty paschalnej, spożywanej jeszcze w niewoli egipskiej, oraz nakaz corocznych obchodów święta (Wj 12,1-8.11-14). Drugie czytanie, zaczerpnięte z Pierwszego Listu do Koryntian, zawiera świadectwo świętego Pawła o ustanowieniu sakramentu Eucharystii w czasie Ostatniej Wieczerzy (1Kor 11,23-26). O wydarzeniach, które dokonały się w Wieczerniku, opowiada fragment Ewangelii według św. Jana (J 13,1-15), opisujący Chrystusowy akt pokornej miłości, wyrażający się umyciem nóg dwunastu apostołom.

Liturgia eucharystyczna Wielkiego Czwartku upamiętnia moment ustanowienia Najświętszego Sakramentu — przeistoczenia chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Ewangelia według św. Łukasza tak opisuje to wydarzenie: „Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!" Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: «Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana»" (Łk 22,19-20). Prawo składania ofiary w imieniu społeczności wiernych Jezus przekazał apostołom i ich następcom; w ten sposób ustanowiony został także sakrament kapłaństwa. Słowa konsekracji, wypowiadane przez kapłana w czasie każdej mszy świętej, posiadają moc sprawczą. Na ołtarzach całego świata ponawiany jest cud Eucharystii. Dopełniają się również zapowiedzi Starego Testamentu. Ofiara w postaci chleba i wina nawiązuje do izraelskiej uczty paschalnej. Podobnie jak krew baranka ocaliła domy żydowskie od dotknięcia śmierci, tak i Krew Chrystusa chroni wierzących przed wieczną zatratą. Analogię tę podkreśla sąd Jana Chrzciciela o Chrystusie, zapisany w Ewangelii według św. Jana: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata" (J 1,29). Dlatego też Wielki Czwartek jest wielkim dziękczynieniem za Chrystusowy dar sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa i okazją do złożenia życzeń naszym duszpasterzom.

NOWI MINISTRANCI I LEKTORZY

W naszej parafii Msza Wieczerzy Pańskiej stała się także okazją do przyjęcia i pobłogosławienia tych, którzy przy sprawowaniu Eucharystii są najbliżej ołtarza. Po homilii Ksiądz Proboszcz przyjął przyrzeczenia jedenastu kandydatów, którzy do stania się ministrantami przygotowywali się od września. Chłopcy wyrazili gotowość do "pobożnej, gorliwej i radosnej" służby na chwałę Boga i dla dobra całej parafii. Mateusz Golonek zaś otrzymał od Księdza Proboszcza błogosławieństwo do spełniania funkcji czytania słowa Bożego w podczas liturgii (stał się lektorem).

Ministrantami zostali: Aleksander Białka, Kacper Ciołczyk, Jakub Gędłek, Bartłomiej Kaszyca, Jakub Królikowski, Bartosz Leśnicki, Jakub Łacny, Jan Madeja, Szymon Michniak, Dawid Rogoziński i Damian Świeczkowski. Nowym ministrantom i lektorowi życzymy sił do pełnienia nowych obowiązków i radości z pełnionej służby przy ołtarzu.

PRZENIESIENIE DO OŁTARZA WYSTAWIENIA

Po uroczystej Komunii Świętej Najświętszy Sakrament został przeniesiony do specjalnie przygotowanego tzw. ołtarza adoracji. Obrzęd ten, zrytualizowany w XII wieku, zapowiada przeżycia, związane bezpośrednio z misterium Męki Pańskiej i symbolizuje trudny czas Chrystusowej modlitwy w Ogrójcu, a przede wszystkim zniewagi doznawane podczas przesłuchania. Zgasła wieczna lampka, płonąca przez cały rok przy tabernakulum. Już wcześniej, po odśpiewaniu na początku Mszy hymnu Chwała na wysokości Bogu, zamilkły dzwony i dzwonki oraz organy. Dzwonki na czas Triduum zastępuje się stukotem drewnianych kołatek. Na znak osamotnienia Chrystusa, opuszczonego przez najbliższych, z ołtarza zostały zdjęte obrusy. Zwyczaj ten pochodzi z czasów, gdy do sprawowania mszy używano przenośnych stołów; nieco później, do przełomu VII i VIII wieku, obrusy pozostawały na ołtarzu tylko podczas liturgii. Gest obnażenia ołtarzy (łacińskie denudatio altaris) przypomina również upokarzający epizod, poprzedzający moment ukrzyżowania Chrystusa — obdarcie z szat. Ofiara Ciała i Krwi dopełniona zostanie na krzyżu.

fot. Patrycja Łuszcz

 
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>

Strona 3 z 14

Licznik gości

mod_vvisit_counterDzisiaj37
mod_vvisit_counterWczoraj18
mod_vvisit_counterW tym tygodniu65
mod_vvisit_counterW tym miesiącu338
mod_vvisit_counterWszystkich227485