Informacja o ciasteczkach

Aktualności
I Komunia Święta - fotorelacja
Wpisany przez ks. Tomasz   
Czwartek, 12 Maj 2011 18:16

Zdjęcia dzięki uprzejmości:
"Procam" - Krzysztof Zastrzeżyński
tel. 502 051 467
Jaworzno, ul. Kolonijna 34

 
Pieśnią sławiły Maryję
Wpisany przez ks. Tomasz   
Wtorek, 10 Maj 2011 20:14

9 kwietnia w Wojkowicach odbył się VII Diecezjalny Konkurs Piosenki Maryjnej "Pieśnią sławimy Maryję", nad którym patronat honorowy objął m. in. Ksiądz Biskup Piotr Skucha.

Naszą parafię reprezentowała członkini parafialnej scholi Klaudia Jabłońska, uczennica III klasy Gimnazjum nr 11, pod którego szyldem wystąpiła także Natalia Szuler z Pieczysk. Dziewczęta pięknie wykonały pieśni: "Panna pszeniczna" i "Zbliża się do nas". Mimo ogromnej konkurencji z całej diecezji Klaudia otrzymała wyróżnienie, którego serdecznie jej gratulujemy, życząc dalszych sukcesów na polu muzyki sakralnej.

 
Pielgrzymi z Jaworzna na Beatyfikacji Jana Pawła II
Wpisany przez admin   
Niedziela, 08 Maj 2011 17:58

Grupa pielgrzymów z Jaworzna (w tym przedstawiciele naszej parafii), z Czeladzi oraz z Sosnowca uczestniczyła w pielgrzymce na beatyfikację Jana Pawła II. Oprócz naszego wikariusza, ks. Tomasza, wzięli w niej udział także ks. Ryszard Gęgotek, wikariusz parafii św. Stanisława w Czeladzi i ks. kan. Stanisław Łyp, proboszcz par. MB Fatimskiej w Sosnowcu.

Uczestnicy pielgrzymki wzięli udział we Mszy św. beatyfikacyjnej wraz z ponad półtoramilionową rzesz wiernych z całego świata. Ponadto nawiedzili benedyktyński klasztor oraz cmentarz żołnierzy polskich na Monte Cassino, bazylikę św. Klary i św. Franciszka w Asyżu, a w drodze na uroczystości do Rzymu uczestniczyli w polskiej Mszy św. w bazylice św. Antoniego w Padwie.

 
Majówka Papieska w Sosnowcu
Wpisany przez Kasia Śmietana   
Niedziela, 08 Maj 2011 17:49

W dniu 7 maja tuż po godzinie 15:00 na Placu Papieskim na sosnowieckim Zagórzu rozpoczęło się spotkanie dziękczynne za beatyfikację Jana Pawła II pod hasłem "Szukałem was", które rozpoczęło się od nabożeństwa majowego ku czci Najświętszej Maryi Panny.

Po wspólnej modlitwie wystąpiły zespoły: big band Joachima Krzyka, Arka Noego, Magda Anioł, Deus Meus, 2Tm 2,3 (Tymoteusz) z koncertem akustycznym i Katolika Front.
Koncert poprowadzili Aneta Chwalba z TVP Katowice i ksiądz Paweł Sobierajski.

Mimo przelotnych opadów deszczu wszyscy przybyli znakomicie się bawili. Najmłodsi uczestnicy również nie mogli narzekać na nudę.

Z relacji Jaworznickich uczestników (w tym naszych nielicznych parafian) można było na przerwach również obejrzeć z telebimów archiwalne zdjęcia przypominające wizytę naszego rodaka z tego regionu. Organizatorzy idealnie zadbali również o ochronę oraz opiekę medczyczną.

Całej imprezie towarzyszył niesamowity i niepowtarzalny klimat.

 
LITANIA DO BŁ. JANA PAWŁA II
Wpisany przez ks. Tomasz   
Niedziela, 01 Maj 2011 13:00

LITANIA DO BŁ. JANA PAWŁA II

Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże - zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże - zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże - zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże - zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo - módl się za nami.

Błogosławiony Janie Pawle, módl się za nami
Zanurzony w Ojcu, bogatym w miłosierdzie,
Zjednoczony z Chrystusem, Odkupicielem człowieka,
Napełniony Duchem Świętym, Panem i Ożywicielem
Całkowicie oddany Maryi,
Przyjacielu Świętych i Błogosławionych,
Następco Piotra i Sługo sług Bożych,
Stróżu Kościoła nauczający prawd wiary,
Ojcze Soboru i wykonawco jego wskazań,
Umacniający jedność chrześcijan i całej rodziny ludzkiej,

Gorliwy Miłośniku Eucharystii,
Niestrudzony Pielgrzymie tej ziemi,
Misjonarzu wszystkich narodów,
Świadku wiary, nadziei i miłości,
Wytrwały Uczestniku cierpień Chrystusowych,
Apostole pojednania i pokoju,
Promotorze cywilizacji miłości,
Głosicielu Nowej Ewangelizacji,
Mistrzu wzywający do wypłynięcia na głębię,
Nauczycielu ukazujący świętość jako miarę życia,
Papieżu Bożego Miłosierdzia,
Kapłanie gromadzący Kościół na składanie ofiary,
Pasterzu prowadzący owczarnię do nieba,

Bracie i Mistrzu kapłanów,
Ojcze osób konsekrowanych,
Patronie rodzin chrześcijańskich,
Umocnienie małżonków,
Obrońco nienarodzonych,
Opiekunie dzieci, sierot i opuszczonych,
Przyjacielu i Wychowawco młodzieży,
Dobry Samarytaninie dla cierpiących,
Wsparcie dla ludzi starszych i samotnych,
Głosicielu prawdy o godności człowieka,
Mężu modlitwy zanurzony w Bogu,
Miłośniku liturgii sprawujący Ofiarę na ołtarzach świata,
Uosobienie pracowitości,
Zakochany w krzyżu Chrystusa,
Przykładnie realizujący powołanie,
Wytrwały w cierpieniu,
Wzorze życia i umierania dla Pana,

Upominający grzeszników,
Wskazujący drogę błądzącym,
Przebaczający krzywdzicielom,
Szanujący przeciwników i prześladowców,
Rzeczniku i obrońco prześladowanych,
Wspierający bezrobotnych,
Zatroskany o bezdomnych,
Odwiedzający więźniów,
Umacniający słabych,
Uczący wszystkich solidarności,


Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - wysłuchaj nas. Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata - zmiłuj się nad nami.


Módl się za nami błogosławiony Janie Pawle.
Abyśmy życiem i słowem głosili światu Chrystusa, Odkupiciela człowieka.

Módlmy się:
Miłosierny Boże, przyjmij nasze dziękczynienie za dar apostolskiego życia i posłannictwa błogosławionego Jana Pawła II i za jego wstawiennictwem pomóż nam wzrastać w miłości do Ciebie i odważnie głosić miłość Chrystusa wszystkim ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
 

 
Wigilia Paschalna
Wpisany przez ks. Tomasz   
Sobota, 23 Kwiecień 2011 22:53

W sobotę wieczorem rozpoczynają się obchody Wigilii Paschalnej - w myśl przepisów liturgicznych jej ceremonie należą już jednak do Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego. Kończy się adoracja przy Grobie Pańskim. Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do tabernakulum, umieszczoną w grobie figurę Chrystusa zdjętego z krzyża przykrywa się białym płótnem; tuż obok pojawia się posąg Zmartwychwstałego. Gasną światła - wigilia jest przecież oczekiwaniem. Łacińskiemu słowu vigilare odpowiada polskie czuwać.

Bogata liturgia Wigilii Paschalnej, stanowiącej centralny fragment Triduum, składa się z czterech zasadniczych części. Wszystko rozpoczyna się liturgią światła. Przed kościołem rozpala się ognisko, którego płomienie zostają poświęcone przez kapłana, ubranego w białe, radosne szaty. Następnie przygotowuje się dużą, wielkanocną świecę, tzw. paschał. Wypowiadając słowa: "Chrystus wczoraj i dziś. Początek i koniec. Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność. Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków" - kapłan żłobi na świecy znak krzyża lub wytycza pięć punktów, umieszczając w nich duże gwoździe, symbolizujące pięć ran Jezusa. Na paschale widnieją również greckie litery alfa i omega oraz data roczna. Zapalenie paschału, oznaczającego osobę Chrystusa, czyli Światłość Świata, uzmysławia nam raz jeszcze, że dokonała się Pascha, przejście (łacińskie transitus) z mroku do jasności, ze śmierci do życia. W uroczystej procesji paschał zostaje wniesiony do świątyni i umieszczony w ozdobnym świeczniku. Po trzykrotnym śpiewie kapłana: "Światło Chrystusa" i odpowiedzi wiernych: "Bogu niech będą dzięki" - zgromadzeni zapalają swoje świece od świętego płomienia. Liturgia światła kończy się odśpiewaniem tzw. Orędzia Paschalnego (łacińskie Exsultet), czyli modlitwy dziękczynno-uwielbiającej, która wysławia łaskę zbawienia.

Liturgia słowa Wigilii Paschalnej jest wyjątkowo rozbudowana. Pierwsze trzy czytania wyjęte są ze Starego Testamentu. Przypominają one ważne momenty w całej historii zbawienia. Śledzimy zatem m. in. opis stworzenia świata, przejście przez Morze Czerwone. O wielkiej miłości Boga, zawarciu przymierza i skuteczności słowa Bożego mówią urywki Księgi proroka Izajasza. Po tych starotestamentalnych czytaniach na ołtarzu zapala się świece, uderza w dzwony, celebrans intonuje hymn Chwała na wysokości Bogu. Następujące potem czytanie z Listu do Rzymian, zwane Epistołą, poucza o tym, że chrzest zapewnia wiernym uczestnictwo w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Po radosnym Alleluja, odśpiewanym po raz pierwszy od czterdziestu dni, wysłuchujemy tzw. Ewangelii o pustym grobie. Liturgię słowa zamyka homilia.

Kolejna, trzecia już część uroczystości Wigilii Paschalnej, poświęcona jest tajemnicom sakramentu chrztu. Liturgię chrzcielną otwiera odśpiewanie Litanii do Wszystkich Świętych, podkreślającej jedność całego Kościoła. Celebrans poświęca wodę chrzcielną - dokonuje się to przy włożeniu paschału do naczynia z wodą; tekst błogosławieństwa przypomina odradzającą moc wody. Teraz dokonać można obrzędów chrztu - pierwotny Kościół udzielał tego sakramentu tylko w czasie Wigilii Paschalnej. Wszyscy zgromadzeni w świątyni odnawiają przerzeczenia chrzcielne: wyznają swą wiarę i wyrzekają się szatana. Zostają oni również pokropieni wodą święconą. Liturgię chrzcielną kończy modlitwa wiernych.

Przebieg liturgii eucharystycznej nie odbiega w swym zasadniczym kształcie od typowego toku mszy świętej.

Uroczystości Wigilii Paschalnej ukoronowane są procesją rezurekcyjną, która jest uroczystym ogłoszeniem tryumfu Zmartwychwstałego Chrystusa nad grzechem i śmiercią.

Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał! Alleluja!!!

 
Wielka Sobota
Wpisany przez ks. Tomasz   
Sobota, 23 Kwiecień 2011 02:00

To był koniec świata. Dosłownie. Wszystko, co znaliśmy do tej pory, przestało istnieć, wszystko czym byliśmy, skończyło się. Świat się skończył.

W te Wielkie Trzy Dni świat się skończył, bo zabrakło w nim Boga. W Wielki Czwartek opustoszały wszystkie tabernakula, Potem w Wielki Piątek nasz Bóg umarł i świat się skończył. Bo bez Niego istnieć nie może nic. Absolutnie i zupełnie nic. Kiedy On umarł, wszystko umarło razem z Nim. My też pogrążyliśmy się w śmierci, bo bez Niego nic nie ma w sobie życia.

Dzisiaj zaś, w Wielką Sobotę, nastała wielka cisza. Po tych wielkich wydarzeniach, po końcu świata nastała wreszcie błogosławiona cisza. Wszystko się skończyło i świat pogrążył się w nieogarnionej, świętej ciszy. Pozwól, żeby trwała, pozwól, żeby nic jej nie przerwało. Zostaw wszystko i przyjdź usiąść przy posłaniu Boga, które ktoś nieopatrznie nazwał grobem. Przyjdź i usiądź, a zobaczysz, że Król zasnął. Zobaczysz swojego Boga, który odpoczywa po dziele, którego dokonał. Przyjdź i pozwól, aby ogarnął Cię Jego święty pokój.

Wielka Sobota jest dniem ciszy i oczekiwania. Dla uczniów Jezusa był to dzień największej próby. Według Tradycji apostołowie rozpierzchli się po śmierci Jezusa, a jedyną osobą, która wytrwała w wierze, była Bogurodzica. Dlatego też każda sobota jest w Kościele dniem maryjnym.

W Wielką Sobotę główny ołtarz pozostaje obnażony. Od Liturgii Wielkiego Piątku trwa adoracja Chrystusa złożonego do grobu - jest to czas rozważania śmierci Jezusa oraz Jego zstąpienia do otchłani. To dzień ciszy. Przez modlitwę i post oczekujemy na zmartwychwstanie Pana. Młodzież naszej parafii o północy poprowadziła adorację, abyśmy w ten święty czas postarali się zrozumieć to, co uczynił Chrystus dla każdego człowieka.

Tajemnicę tego dnia oddaje jeden ze starożytnych tekstów, który w tym dniu jest czytany w porannej liturgii godzin. Nieznany autor tego tekstu tak ją przedstawia: "Wielka cisza spowiła ziemię; wielka na niej cisza i pustka. Cisza wielka, bo Król zasnął, ziemia się przelękła i zamilkła, bo Bóg zasnął w ludzkim ciele, a wzbudził tych, którzy spali od wieków... Idzie, by odnaleźć pierwszego człowieka, jak zgubioną owieczkę. Pragnie nawiedzić tych, którzy siedzą zupełnie pogrążeni w cieniu śmierci; by wyzwolić z bólów niewolnika Adama, a wraz z nim niewolnicę Ewę, idzie On, który jest ich Bogiem i Synem Ewy... Oto Ja, twój Bóg, który dla ciebie stałem się twoim synem... Zbudź się, który śpisz! Nie po to bowiem cię stworzyłem, byś pozostawał spętany w Otchłani. Powstań z martwych, albowiem jestem życiem umarłych".

Kościół powstrzymuje się zupełnie od sprawowania sakramentów. Nie ma tego dnia Mszy świętej. Rezygnacja z Eucharystii, która dla Kościoła jest największym skarbem, to znak ogołocenia i uniżenia Kościoła na wzór Chrystusa. Komunii świętej można udzielać tylko umierającym.

W Wielką Sobotę błogosławi się także się pokarmy na stół wielkanocny. Wierni przynoszą do kościoła tzw. święcone. Święcenie pokarmów świątecznych jest starym zwyczajem w Kościele. Spożywanie posiłku jest też czynnością świętą, dlatego modlimy się przed i po jedzeniu, a na największe święto Zmartwychwstania święcimy także pokarmy.

Przepełnieni wielkanocną radością, zasiądziemy po Mszy rezurekcyjnej do świątecznego stołu i podzielimy się wzajemną życzliwością przy składaniu sobie życzeń. Nowe życie Zmartwychwstałego Pana symbolizuje poświęcone jajko, którym także dzielimy się wzajemnie.

 
Wielki Piątek
Wpisany przez ks. Tomasz   
Piątek, 22 Kwiecień 2011 20:40

DZIEŃ MĘKI I ŚMIERCI CHRYSTUSA

Kościół w Wielki Piątek rozmyśla nad męką swojego Pana i Oblubieńca, adoruje krzyż, wstawia się do Boga za zbawienie całego świata. Chrześcijanie zachowują post (tylko jeden posiłek do syta) i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Według dawnej tradycji Kościoła, tego dnia nie sprawuje się Eucharystii. Centralnym momentem dnia jest Liturgia Męki Pańskiej, która w naszej parafii była sprawowana od godz. 19.00.

Kiedy stajemy wobec Krzyża, na którym Jezusa Chrystus oddał życie za zbawienie świata, milczenie wydaje się bardziej stosowne od słowa. Dlatego liturgia Wielkiego Piątku jest pełna powagi, skupienia i ciszy. A swoją pełnię znajduje w adoracji Krzyża. Kiedy celebrans podnosi odsłonięty Krzyż, Kościół milknie. Cisza staje się modlitwą. Przestajemy modlić się językiem. Patrzymy i zaczynamy modlić się sercem.

CISZA STAJE SIĘ MODLITWĄ

Wszystko zaczyna się nietypowo. Ministranci i kapłani wychodzą w ciszy do ołtarza. Nie poprzedza ich dzwonek, nie śpiewa się żadnej pieśni. Słychać tylko ich kroki. Po dojściu do ołtarza kapłan nic nie mówi. Po prostu pada na twarz. Wszyscy obecni w Kościele klękają. Wobec zbawczej śmierci Jezusa wszelkie słowa są nieodpowiednie. W tej chwili cisza mówi znacznie więcej. Dziś wspominamy zbawczą mękę i śmierć Bożego Syna, Jezusa Chrystusa. W Jego ranach jest nasze zdrowie...

LITURGIA SŁOWA

Chwilę później, po krótkiej modlitwie rozpoczyna się Liturgia Słowa. Pierwsze czytanie to tekst z Księgi proroka Izajasza. Kilka wieków przed wydarzeniami dziś wspominanymi ten prorok mówił o nich wskazując, że Mesjasz będzie cierpiał za nasze grzechy. W drugim czytaniu, z listu do Hebrajczyków, jego autor przypomina nam, że naszemu Arcykapłanowi znany jest nasz ludzki los, bo sam został okrutnie doświadczony. I przez Jego posłuszeństwo dokonało się nasze zbawienie. Ewangelia natomiast - dziś opowiadanie o męce Pana Jezusa według św. Jana - przypomina nam dokładnie tamte wydarzenia... Po homilii w bardzo uroczystej modlitwie wstawienniczej Kościół poleca Bogu siebie i cały świat, wyrażając w ten sposób pragnienie samego Chrystusa: aby wszyscy byli zbawieni. Szczególnie przejmujące są modlitwy o jedność chrześcijan, prośba za niewierzących i za Żydów.

ADOROWAĆ BOGA

Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża. Od dwóch tygodni wszystkie krzyże w kościele były zasłonięte. Dziś ukazuje się je na powrót wiernym. Kapłan bierze zasłonięty krzyż, odsłania górną jego część i śpiewa: "Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata", a wszyscy odpowiadają: "Pójdźmy z pokłonem" i padają na kolana. Po chwili ciszy kapłan odsłania kolejną część krzyża i znów ukazuje nam krzyż na którym zawisł Zbawiciel świata. A my znowu klękamy oddając cześć Temu, który za nas poniósł tę straszną i hańbiącą śmierć. Po chwili kapłan powtarza te same słowa pokazując nam już cały krzyż. A my klęcząc wielbimy naszego Zbawiciela. Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia. Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni.

Adoracja jest dzisiaj najbardziej właściwą postawą ludzi wierzących. Podchodzimy do Krzyża, aby adorować. Aby adorować Chrystusa Pana, aby adorować Jego święte rany, w których jest nasze zdrowie. Aby adorować Miłość, która nie oszczędziła siebie. Aby adorować Boga, który nie opuścił zagubionego człowieka, ale własnego Syna posłał, aby w Nim nas odzyskać. Od tej chwili aż do Wigilii Paschalnej krzyż jest najważniejszym punktem w kościele. Przyklęka się przed nim, tak, jak normalnie przyklęka się przed Najświętszym Sakramentem.

KOMUNIA ŚWIĘTA I PROCESJA

Po adoracji Krzyża z ciemnicy przynosi się Najświętszy Sakrament i wiernym udziela się Komunii. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu. Zwyczaj budowania grobu wywodzi się z Jerozolimy, gdzie wierni gromadzili się w kolejnych miejscach, związanych z męką Chrystusa - aż po miejsce pośmiertnego spoczynku. Udokumentowane ślady istnienia tego obrzędu w Polsce pochodzą z XIII wieku; znany jest on również w Austrii i w Bawarii. Początkowo w grobie składano krzyż przykryty czerwonym ornatem; w latach późniejszych umieszczano tam figurę Jezusa. Najistotniejsze jest wszakże wystawienie monstrancji z Hostią, okrytej białym, przezroczystym welonem. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję: "Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów".

NOCNE CZUWANIE

Jako parafia czuwamy przy wystawionym Najświętszym Sakramencie w oczekiwaniu na radość Zmartwychwstania. O północy adoracja wspólna, którą poprowadzi młodzież, a program adoracji na całą noc TUTAJ (kliknij).

 

 
Wielki Czwartek
Wpisany przez ks. Tomasz   
Czwartek, 21 Kwiecień 2011 20:19

USTANOWIENIE SAKRAMETÓW KAPŁAŃSTWA I EUCHARYSTII 

W Wielki Czwartek w parafiach odprawia się tylko jedną, wieczorną Mszę św. Jest to tzw. Msza Wieczerzy Pańskiej. W czasie tej Mszy liturgia słowa przypomina przekazane Mojżeszowi Boże zalecenia, dotyczące przygotowania pierwszej uczty paschalnej, spożywanej jeszcze w niewoli egipskiej, oraz nakaz corocznych obchodów święta (Wj 12,1-8.11-14). Drugie czytanie, zaczerpnięte z Pierwszego Listu do Koryntian, zawiera świadectwo świętego Pawła o ustanowieniu sakramentu Eucharystii w czasie Ostatniej Wieczerzy (l Kor 11,23-26). O wydarzeniach, które dokonały się w Wieczerniku, opowiada fragment Ewangelii według św. Jana (J 13,1-15), opisujący Chrystusowy akt pokornej miłości, wyrażający się umyciem nóg dwunastu apostołom.

Liturgia eucharystyczna Wielkiego Czwartku upamiętnia moment ustanowienia Najświętszego Sakramentu — przeistoczenia chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Ewangelia według św. Łukasza tak opisuje to wydarzenie: „Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!" Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: «Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana»" (Łk 22,19-20). Prawo składania ofiary w imieniu społeczności wiernych Jezus przekazał apostołom i ich następcom; w ten sposób ustanowiony został także sakrament kapłaństwa. Słowa konsekracji, wypowiadane przez kapłana w czasie każdej mszy świętej, posiadają moc sprawczą. Na ołtarzach całego świata ponawiany jest cud Eucharystii. Dopełniają się również zapowiedzi Starego Testamentu. Ofiara w postaci chleba i wina nawiązuje do izraelskiej uczty paschalnej. Podobnie jak krew baranka ocaliła domy żydowskie od dotknięcia śmierci, tak i Krew Chrystusa chroni wierzących przed wieczną zatratą. Analogię tę podkreśla sąd Jana Chrzciciela o Chrystusie, zapisany w Ewangelii według św. Jana: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata" (J 1,29). Dlatego też Wielki Czwartek jest wielkim dziękczynieniem za Chrystusowy dar sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa.

NOWI MINISTRANCI I LEKTORZY

W naszej parafii Msza Wieczerzy Pańskiej stała się także okazją do przyjęcia i pobłogosławienia tych, którzy przy sprawowaniu Eucharystii są najbliżej ołtarza. Po homilii Ksiądz Proboszcz przyjął przyrzeczenia sześciu kandydatów, którzy do stania się ministrantami przygotowywali się od września. Chłopcy wyrazili gotowość do "pobożnej, gorliwej i radosnej" służby na chwałę Boga i dla dobra całej parafii. Czterej ich starsi koledzy po długoletniej służbie przy ołatrzu jako ministranci otrzymali od Księdza Proboszcza błogosławieństwo do spełniania funkcji czytania słowa Bożego w podczas liturgii (stali się tzw. lektorami).

Ministrantami zostali: Artur Błachut, Piotr Borkowski, Tomasz Hekłowski, Jakub Kasperkiewicz, Oliwer Łatka i Szymon Łuszcz. Lektorami stali się dziś: Marcin Bzowski, Rafał Doległo, Grzegorz Nieużyła i Patryk Szymczyk. Nowym ministrantom i lektorom życzymy sił do pełnienia nowych obowiązków i radości z pełnionej służby przy ołtarzu.

PRZENIESIENIE DO OŁTARZA WYSTAWIENIA

Po uroczystej Komunii Świętej Najświętszy Sakrament został przeniesiony do specjalnie przygotowanego tzw. ołtarza adoracji. Obrzęd ten, zrytualizowany w XII wieku, zapowiada przeżycia, związane bezpośrednio z misterium Męki Pańskiej i symbolizuje trudny czas Chrystusowej modlitwy w Ogrójcu, a przede wszystkim zniewagi doznawane podczas przesłuchania. Zgasła wieczna lampka, płonąca przez cały rok przy tabernakulum. Już wcześniej, po odśpiewaniu na początku Mszy hymnu Chwała na wysokości Bogu, zamilkły dzwony i dzwonki oraz organy. Dzwonki na czas Triduum zastępuje się stukotem drewnianych kołatek. Na znak osamotnienia Chrystusa, opuszczonego przez najbliższych, z ołtarza zostały zdjęte obrusy. Zwyczaj ten pochodzi z czasów, gdy do sprawowania mszy używano przenośnych stołów; nieco później, do przełomu VII i VIII wieku, obrusy pozostawały na ołtarzu tylko podczas liturgii. Gest obnażenia ołtarzy (łacińskie denudatio altaris) przypomina również upokarzający epizod, poprzedzający moment ukrzyżowania Chrystusa — obdarcie z szat. Ofiara Ciała i Krwi dopełniona zostanie na krzyżu.

 
Hosanna Synowi Dawidowemu - Niedziela Palmowa 2011
Wpisany przez ks. Tomasz   
Niedziela, 17 Kwiecień 2011 20:05
 

Tłumy podczas dzisiejszych Mszy świętych przypomniały, że wielkimi krokami zbliżają się święta Zmartwychwstania Pańskiego. Bezpośrednim przygotowaniem do świąt jest Wielki Tydzień rozpoczynający się Niedzielą Palmową. W naszej parafii stała się ta niedziela wielkopostnym dniem skupienia, któremu przewodniczył o. Stanisław - redemptorysta.

Niedziela Palmowa to Niedziela Męki Pańskiej. Na wszystkich Mszach świętych został odczytany opis Męki Pańskiej (Pasja) według św. Mateusza. Po Ewangelii Ojciec Rekolekcjonista wprowadzał parafian w atmosferę przedświąteczną zwracając szczególną uwagę na duchowe przygotowanie się do przeżywania świąt. To przygotowanie ma się odbywać przez cały rok poprzez ćwiczenia duchowe, takie jak: codzienna modlitwa, niedzielny udział w Eucharystii i sakrament pokuty.

Niech w tym świętym czasie Wielkiego Tygodnia razem z lśniącymi szybami w oknach, pachnącymi podłogami i czystymi podwórzami czyste staną się także nasze dusze.

 
<< Początek < Poprzednia 11 12 13 14 Następna > Ostatnie >>

Strona 12 z 14

Licznik gości

mod_vvisit_counterDzisiaj11
mod_vvisit_counterWczoraj14
mod_vvisit_counterW tym tygodniu67
mod_vvisit_counterW tym miesiącu94
mod_vvisit_counterWszystkich233181